SYSTEMATIC REVİEW OF POSTGRADUATE THESES ON SOCIAL STORY PRACTICES IN INDIVIDUALS WITH AUTISM IN THE LAST FIVE (2019-2024) YEARS IN TURKEY
Mehmet YİRÇİ Special Education Teacher, MEB, 0000-0002-5130-5416, mehmetyirci@hotmail.com Fatih KOÇAK Asst. Prof., Necmettin Erbakan University, 0000-0002-0490-3616, fatihkocak77@gmail.com
DOI:
https://doi.org/10.5281/sobeotizmaratrmalardergisi.v1i1.11Keywords:
Graduate thesis, autism, systematic review, social skills, social storiesAbstract
Abstract
Introduction: In this study, graduate theses published in the National Thesis Centre of the Council of Higher Education (YÖKTEZ) in the last five years (2019-2024) and dealing with the use of social stories were examined. The postgraduate theses using social stories were examined in terms of certain variables in this study, and 24 thesis studies were reached from the database as a result of the search conducted using keywords (social stories, social story, social stories). However, in line with the descriptive analysis technique, only 10 of them were included in the study and evaluated.
Method: The study is a systematic review based on certain criteria focusing on autism and social stories. In the review, variables such as for which purposes, with which methods and with which participant groups social stories were used in postgraduate theses were discussed.
Findings: The findings show that postgraduate theses using social story intervention have been published in Turkey in the last five years, but no publications were made in 2020. It was determined that 20% of the postgraduate theses were carried out within Anadolu University and the rest were carried out in different universities. Most of the studies were in the educational intervention type and used single-subject research methods, and 50% of the participants were individuals with autism spectrum disorder (ASD). While some studies directly examined the effectiveness of social stories, other studies investigated the effectiveness of adapted methods.
Discussion: Except for 2019, no doctoral thesis was found, indicating that there is a need for more doctoral research in this field. Studies such as differentiating the use of social stories or comparing them with other practices can support evidence-based practices. In all 10 theses, different models of quasi-experimental single-subject research were used. It is seen that 50% of the studies were conducted with multiple probes between participants model, 20% with multiple probes between behaviours model and 30% with adaptive alternating practices model. In these single-subject studies, the number of participants varied between 1 and 4. The fact that individuals with autism have different levels and various behavioural characteristics limits the formation of large participant groups.
Conclusion: In addition to teaching skills, there are also studies in which two different methods are compared, or social stories are used by changing the qualities of social stories, although these studies are predominantly used for individuals with autism but also for individuals with intellectual disabilities. The findings show that social stories are an effective method in teaching skills and provide important clues for future research.
Key words: Graduate thesis, autism, systematic review, social skills, social stories.
References
Kaynaklar
Acar, Ç. (2015). Otizmli çocuklara sosyal becerilerin öğretiminde anneler tarafından hazırlanarak sunulan sosyal öykü ve video modelle öğretim uygulamalarının karşılaştırılması. (Tez Numarası: 394742). [Doktora Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Akçayır, İ. (2018). Otizm spektrum bozukluğu olan bireylere sosyal beceri öğretimi üzerinde multimedya tabanlı sosyal öykü yönteminin etkililiği (Tez Numarası: 524671). [Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Akgün-Giray, D. (2015). Öğretmen adaylarınca hazırlanan ve sunulan sosyal öykülerin otizm spektrum bozukluğu olan çocukların sosyal becerileri edinmeleri üzerindeki etkisi (Tez Numarası: 407798) [Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
APA (2013, 917). Diagnostic and Statistical Manuel of Mental Disorders DSM-5(Fifty). American Psychiatry Association.ısbn: 0890425574.
Aslantaş, H. U. (2023). Otizm spektrum bozukluğundan etkilenen öğrenciye ev içi güvenlik becerilerinin kazandırılmasında sosyal öykülerin etkililiği (Tez Numarası: 831994) [Yüksek Lisans Tezi, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Balçık, B. (2010). Otizmli bireylere sosyal beceri öğretiminde sosyal öykülerin etkisinin incelenmesi (263440) [Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi].
Boyd, B. A. & Shaw, E. (2010). Autism in the classroom: A group of students changing in population and presentation. Preventing School Failure: Alternative Education for Children and Youth, 54(4), 211–219. doi:10.1080/10459881003744552.
Centers for Disease Control and Prevention. (2023). Data & statistics on autism spectrum disorder. https://www.cdc.gov/ncbddd/autism/data.html.
Cevher, A.Y. (2017). Öğrenme stilleri konusunda yapılmış akademik çalışmaların incelenmesi: Sistematik derleme (463099) [Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi].
Çetrez-Arıcan, G. (2019). Otizm spektrum bozukluğu olan bireylere sosyal beceri öğretiminde sosyal öykü ve karikatür sohbetleriyle öğretim uygulamalarının karşılaştırılması (Tez Numarası: 545681) [Doktora Tezi, Trakya Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Dargut Güler, T. (2019). Otizm spektrum bozukluğu olan çocukların bilişsel ve sosyal becerilerinin geliştirilmesinde mobil sosyal öykü haritaları kullanımı (538494) [Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi].
Daub, A., & Huber, T. (2020). Effectiveness of social stories on social skills for elementary-aged students with Autism: A literature review. International Journal of Education, 12(4), 13-37. https://doi.org/10.5296/ije.v12i4.17759.
Dixson, D. R., Tarbox, J., & Najdowski, A. (2009). Social skills in Autism Spectrum Disorders. İçinde Matson, J.C. (Ed.), Social behavior and skills in children (ss. 117-140). Springer.
Gast, D. L. (2010). Single subject research methodology in behavioral sciences. New York, NY: Routledge. 488 pages. Paperback. ISBN 978–0-8058–6277–5.
Gökkaya-Horzum, İ. (2021). Zihinsel yetersiziği olan bireylere emniyet kemeri takarak güvenli seyahat etme becerisinin öğretiminde sosyal öykülerin etkililiği (Tez Numarası: 696227) [Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Gray, C. A. (1998). Social stories and comic strip conversation with student with asperger syndrome and high-functioning autism. İçinde E. Schopler, G. B. Mesibov, & L. J. Kunce (Eds.), Asperger syndrome or high-functioning autism (ss. 167-198). Plenum Press.
Gray, C. A., & Garand, J. D. (1993). Social stories: Improving responses of students with autism with accurate social information. Focus On Autistic Behavior, 8(1), 1-10. https://doi.org/10.1177/108835769300800101.
Gökkaya-Horzum, İ. (2021). Zihinsel yetersizliği olan bireylere emniyet kemeri takarak güvenli seyahat etme becerisinin öğretiminde sosyal öykülerin etkililiği (696227) [Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi].
Irmak, Ş. (2023). Stem eğitiminin etkisinin sistematik derleme, veri madenciliği ve metaanaliz yoluyla incelenmesi (269) [Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi].
Karaaslan, Ö. ve Kutlu, M. (2010). Otizm spektrum bozukluğu olan bireylerde sosyal öykü kullanımı: Alanyazın taraması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 1- 17.
Kaya, N. H. (2022). Zihinsel yetersizliği olan bireylere çevrimiçi güvenlik becerilerinin öğretiminde sosyal öykü yönteminin etkililiği (Tez Numarası: 723860). [Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Kırcaali-İftar, G., ve Odluyurt, S. (2012). Otizm spektrum bozukluğu olan bireylere iletişim becerilerinin kazandırılması. (Ed.), E. Tekin-İftar. Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklar ve eğitimleri, Vize Yayıncılık, (329-367).
Kırcaali-İftar, G. (2014). Otizm spektrum bozukluğuna genel bakış. (Editör: Elif Tekin-İftar). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklar ve eğitimleri. Vize Yayıncılık, (17-44).
Korkmazer-Özdemir, E. (2023). Otizm spektrum bozukluğu olan bireylere sosyal beceri öğretiminde sosyal öykü ve bireylerin kendi fotoğraflarının kullanıldığı sosyal öykü uygulamalarının etkililik ve verimliliklerinin karşılaştırılması (Tez Numarası: 793945) [Yüksek Lisans Tezi, Biruni Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd ed). Sage.
National Autism Center [NAC]. (2015). Findings and conclusions: National standards project, phase 2. https://nationalautismcenter.org/national-standards/phase-2-2015/.
National Clearinghouse on Autism Evidence and Practice [NCAEP]. (2020). Evidence-based practices for children, youth, and young adults with Autism Spectrum Disorder. https://ncaep.fpg.unc.edu/sites/ncaep.fpg.unc.edu/files/imce/documents/EBP%20Report%202020.pdf.
Olçay, S., Kıyak, Ü. E., ve Toper, Ö. (2022). Is Social story an evidence-based practice? A meta-analysis and comprehensive descriptive analysis study. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 23(2), 431-458. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.766765.
Olçay-Gül, S. (2012). Ailelerce sunulan sosyal öykülerin otistik spektrum bozukluğu olan ergenlerin sosyal becerilerine etkileri (Tez Numarası: 315456) [Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Olçay-Gül, S. (2013). Ailelerce sunulan sosyal öykülerin otizm spektrum bozukluğu olan ergenlerin sosyal becerilerine etkileri. Eğiten Kitap.
Page, M. J., and others. (2021). The PRISMA 2020 statement: An updated guideline for reporting systematic reviews. BMJ (Clinical research ed.), 372, n71. https://doi.org/10.1136/bmj.n71.
Pektaş, S. (2019). Müzikal etkinliklere dönüştürülmüş sosyal öykü uygulamalarının gelişimsel yetersizliği olan çocuklara sosyal beceri öğretiminde etkililiği (547000) [Doktora Tezi, İnönü Üniversitesi].
Reynhout, G., & Carter, M. (2008). A pilot study to determine the efficacy of a Social StoryTM Intervention for a child with autistic disorder, intellectual disability and limited language skills. Australasian Journal of Special Education, 32(2), 161-175. https://doi.org/10.1017/S1030011200025823.
Rowe, C. (1999). Do social stories benefit children with autism in mainstream primary schools? Special Education Forward Trends, 26(1), 12-14.
Samur, T. (2023). Otizm Spektrum Bozukluğu olan çocukların kendileri tarafından okunan dijital sosyal öykülerin sosyal becerilerine etkisi. (Tez Numarası: 856995). [Yüksek Lisans Tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Spencer, V., Simpson, C. G., & Lynch, S. A. (2008). Using social stories to increase positive behaviors for children with autism spectrum disorders. Intervention in School and Clinic, 44, 58-61. https://eric.ed.gov/?id=EJ806362.
Tavşancıl, E. ve Aslan, E. (2001). Sözel, Yazılı ve Diğer Materyaller için İçerik Analizi ve Uygulama Örnekleri. Epsilon Yayınevi, İstanbul.
Tekin-İftar, E., ve Kırcaali-İftar, G. (2006) Özel eğitimde yanlışsız öğretim yöntemleri (3. Baskı) [Errorless teaching methods in special education (3rd Ed.)]. Ankara: Nobel.
Turhan, C. (2015). Otizm spektrum bozukluğu gösteren çocuklara sosyal beceri öğretiminde sosyal öykü ve video model uygulamalarının etkililik ve verimlilikleri (20489) [Yayımlanmamış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi].
Türker, O. (2018). Genel eğitim sınıfında eğitim gören özel gereksinimli öğrencilerin sosyal becerilerinin geliştirilmesinde dijital illüstrasyonların etkililiği (Tez Numarası: 501653) [Yüksek Lisans Tezi, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Ulaşman, S. (2024). Otizm spektrum bozukluğu olan bireylere deprem güvenliği becerilerinin öğretiminde dijitalleştirilerek sunulan sosyal öykülerin etkililiği. (Tez Numarası: 905891). [Yüksek Lisans Tezi, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Yapıcı, Y. G. (2019). Kardeşler aracılığıyla sunulan sosyal öyküler: Bir koçluk uygulaması örneği (Tez Numarası: 624854) [Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.
Yücesoy-Özkan, Ş., Mart, S., Altun, D. E., Öncül, N., Genç-Tosun, D., Karaaslan, M., Gönüldaş, H., Aybek, E. C., & Çağ, M. (2024). Zihin yetersizliği olan çocuklar ve gençler için kanıta dayalı uygulamalar. https://idep.esogu.edu.tr/Storage/idep/Uploads/IDEP_KDU_RAPOR_2024.pdf .
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Fatih KOÇAK, Mehmet YİRÇİ
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
